Etiket: açlık

Genel anlamıyla açlık, temel varlık biçimidir. Aç doğarız.

Küresel olarak etkisini hissettiren salgın nedeniyle zor zamanlardan geçmekteyiz. “Bana bir şey olmaz” yanılgımızın sarsıldığı, öngörülebilir olan tüm yaşam uğraşlarımızın ertelenmek...

Açlık hem fizyolojik hem de bilişsel süreçlerin devrede olduğu metabolik bir durumdur. Nasıl ki korku ve kaygı savaş-kaç sistemini devreye sokuyorsa açlık da fizyolojik bir tetikleyici olarak yemeye ilişkin bilişsel-davranışsal repertuarı tetiklemektedir.

Şu dünyada insan gibi yaşamak da yoksa…

Bir kavram düşünün… Kendine; tıpta, psikolojide, tarihte, edebiyatta, sosyolojide, felsefede, dinde, siyasette, sinemada ve fotoğraf sanatında yer bulabilmiş olsun… Açlık…

Dünyada her yıl nüfusun tamamını doyuracak kadar gıda üretilmesine karşın, engellenebilir nedenlerle israf ediliyor ve açlıktan ölen insanlar seyrediliyor.

Çoğu şeyde olduğu gibi iştah kontrolümüz de çocuklukta gelişmeye başlar. Yiyeceklerle olan ilişkimiz ve alışkanlıklarımız bu yaşlarda şekillenir.

Yemek yeme düzenimiz yalnızca bedensel ihtiyaçlarımızla şekillenmiyor, duygularımız yeme alışkanlıklarımızı büyük oranda etkiliyor.

Bu yazıda odaklanmak istediğim alan fiziksel boyuttaki (umwelt) maddiyat ve para ile olan ilişkimiz. Fiziksel boyut genel olarak; içinde bulunduğumuz dünyayı, bedenimizi, nesneleri, coğrafyayı, sağlık durumumuzu ve faniliğimizle ilişkimizi kapsar.

İnsan, doymak ister. Doyabilmesi içinse açlık hissetmesi zorunludur. Bu, insanın varoluşsal paradoksudur.