Bu yazıda odaklanmak istediğim alan fiziksel boyuttaki (umwelt) maddiyat ve para ile olan ilişkimiz. Fiziksel boyut genel olarak; içinde bulunduğumuz dünyayı, bedenimizi, nesneleri, coğrafyayı, sağlık durumumuzu ve faniliğimizle ilişkimizi kapsar.
Dijital ve sentetik açlık
İnsan, doymak ister. Doyabilmesi içinse açlık hissetmesi zorunludur. Bu, insanın varoluşsal paradoksudur.
Bir yineleme zorlantısı: İlk açlık
Bilinçdışımız, kurduğumuz ‘ilk bağ’ı unutmaz ve bazı değişkenlerle onu bir bağlanma modeli haline getirir.
“İyi anne” reklamları ile “doyum”
Sevcan Karakoç
- 1
- 2



